پرسش از مالکیت صحنه، پرسش از کسی است که حق حرف‌زدن، دیده‌شدن و تعریف‌کردن دارد. اما پاسخ، فقط به اجراگر روی صحنه محدود نمی‌شود.
فضا را نور، صدا، تماشاگر، گروه تولید و حتی قواعد نانوشته‌ی تمرین می‌سازند. هر تصمیم، امکان حضور را برای کسی باز و برای دیگری محدود می‌کند.
این گفت‌وگو نتیجه‌گیری ندارد. مجموعه‌ای از تجربه‌هاست که کنار هم قرار گرفته‌اند تا خود پرسش را دقیق‌تر کنند.
«هر راهِ تازه، اول شبیه اشتباه به نظر می‌رسد.»