بعضی مسیرها روی نقشه نیستند. نه چون کسی هنوز آن‌ها را نکشیده، چون از ابتدا قرار نبوده مستقیم باشند. بی‌راهه از همین‌جا شروع می‌شود: از مکث‌کردن کنار چیزی که در برنامه نبود.
این نشریه ادامه‌ی خانه‌ی هنر کوب است، اما نه به شکل گزارش برنامه‌ها. اینجا تمرین‌ها، تردیدها، شکست‌ها، گفت‌وگوهای نیمه‌تمام و چیزهایی را دنبال می‌کنیم که پیش از تبدیل‌شدن به اثر، معمولاً دیده نمی‌شوند.
در هر شماره، یک پرسش را از چند جهت باز می‌کنیم. نویسنده‌ها برای ما فقط امضای پایین متن نیستند؛ هر کدام با زبان، تجربه و زاویه‌ی دید خودشان مسیر این نشریه را تغییر می‌دهند.
شماره‌ی صفر دعوتی است برای منحرف‌شدن از پاسخ‌های آماده. شاید مقصد هنوز معلوم نباشد، اما همین نامعلومی می‌تواند آغاز یک گفت‌وگوی واقعی باشد.
«هر راهِ تازه، اول شبیه اشتباه به نظر می‌رسد.»