بازگشت به بی‌راههشماره‌ی صفر / صدا

فاصله را چطور می‌شود شنید؟

سه یادداشت کوتاه درباره‌ی سکوتِ اتاق، صدای خیابان و مرزی که میان شنیدن و گوش‌دادن می‌کشیم.

نور عصر در یک فضای خالی هنری

فاصله فقط چیزی نیست که با متر اندازه بگیریم. در صدا، فاصله می‌تواند جنس یک دیوار، مکث میان دو جمله یا عقب‌رفتن ناگهانی یک قدم باشد.

گوش‌دادن فعال، فضای اطراف را از پس‌زمینه بیرون می‌آورد. صدای دستگاه تهویه، عبور ماشین و نفس کسی که کنار ما نشسته، ناگهان بخشی از ترکیب می‌شوند.

این سه یادداشت تلاشی‌اند برای شنیدن آنچه معمولاً حذف می‌کنیم تا صدای اصلی واضح‌تر بماند.

«هر راهِ تازه، اول شبیه اشتباه به نظر می‌رسد.»
مسیر بعدی

اشیا رازهایشان را کجا نگه می‌دارند؟